چقدر اینجا سوت و کور شده....

دیشب کتاب های دوران دانشگاه رو درآوردم تا یه نگاهی بهشون بندازم...صفحه اول همه کتاب هام این جمله رو نوشته بودم: " آینده از آن کسی است که به زیبایی رویاهایش معتقد است" یادش بخیر چقدر باانگیزه درس میخوندم..دلم واسه تحصیل تنگ شده...واسه بوی کتاب..هیچ وقت هیچی مثل کتاب خوندن منو به تفکر و تامل وا نداشته...پس با این حساب خیلی وقته تامل عمیق پیرامون خیلی از مسائل نداشتم...واسه همینه هنگم...گیج میزنم...تو رویا غرق شدم..حس پوچی دارم... 5 تا کتاب تخصصی و دو تا کتاب عمومی رو گذاشتم رو میزم تا به نوبت شروع کنم به خوندن و یادآوری...عاشق روانشناسی بودم و هستم...و عاشق کتاب هام

وای از آن روز تو عاشق شوی و من معشوق...

پدری از تو درآرم که خدا می داند...

ابجی 2 سزارین کرده بعد از سیزده روز بخیه هاش عفونت کردن حالش اصلا خوب نیست نخ بخیه تو بدنش رفته دکترش میخواد دوباره عملش کنه..طفلی خواهرم داره درد میکشه...اسم دخترش رو گذاشته فاطمه...دلم برای فاطمه عزیزمم خیلی میسوزه اینقدر که الان دارم با اشک تایپ میکنم...خدایا تورو به مظلومیت امام حسین ع به همه بیماران لباس عافیت بپوشان..ابجی منم به زودی زود خوب کن... ابجی 1 سه شنبه اومدن امشب رفتن خیلی دلم گرفته..دوری ازشون برام سخته..کلا دپرس شدم... داداش 1 برای ادامه درمانش امشب رفت تهران سرشب بهم گفت بیا پشت گردنم رو خط بگیر لباسش رو درآورد که موهاش نریزه رو لباسش وااای

یا رب الحسین ع.........

خدایا تورو به عظمت این روزها ناامیدم نکن...

چهار مهر پراسترس ترین و شاید بگم ناراحت کننده ترین روز زندگیم بود... چهار روز بیمارستان بستری شدم...خداروشکر همه چیز رو به بهبودیه... *** خبر خوب این روزها فردا نی نی دوممون به دنیا میاد..خواهرزاده عزیزم که احتمالا یه دختر ناز و قشنگه قراره صبح فردا چشم هاش رو به روی هستی باز کنه... *** هرچقدر پابوسی مادرم رو کنم بازهم کمه..این روزها از جان و دل برام مایه میذاره..میدونم هیچ وقت نمیتونم جبران زحماتش رو کنم... ***ذکر این روزها و همه لحظاتم: یا معین و یا مستعان *** فراوون التماس دعا به معنای واقعی کلمه...